Muchomor zielonawy

Świadomość i zdrowy rozsądek to fundament każdego grzybiarza.

Do tego warto dołożyć wiedzę, spostrzegawczość i czujność — tak, aby rutyna i brawura nie wkradły się do koszyka razem z grzybami.

Dziś będzie trochę więcej czytania, bo nasz „gość” tego wymaga.

Skoro ostatnio omawiałem grzyby trujące, nie mogę pominąć tego, który zasługuje na szczególną uwagę — muchomora zielonawego.

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, czy grzyby wycinać, czy wykręcać — odpowiedź brzmi: wykręcać. Choćby ze względu na niego. Grzybni tym nie zaszkodzimy, o ile po usunięciu owocnika przykryjemy miejsce ściółką, a zyskamy możliwość obejrzenia całego grzyba, łącznie z trzonem i bulwą.

 

Dlaczego muchomor zielonawy jest tak wyjątkowy?

Bo jest śmiertelnie trujący nawet w niewielkiej ilości, a zatrucie przebiega wyjątkowo zdradliwie.

Praktycznie co roku słyszymy o tragicznych przypadkach po jego spożyciu.

Dlaczego „chce nas zabić”? 🤔

To już jego „urok”.

Zawiera zestaw silnych toksyn: amanitynę, falloidynę, falloinę, fallizynę, fallicydynę, amaninę i amanullinę.

Najgroźniejsza jest amanityna, która uszkadza wątrobę i inne narządy.

Co ważne — gotowanie ani suszenie nie usuwa toksyn.

 

Jak uniknąć pomyłki?

– Nie przyjmujmy grzybów od innych osób — doświadczenie bywa złudne.

– Uczmy się jak najwięcej.

– Jeśli mamy choć cień wątpliwości — odpuszczamy okaz.

Muchomora zielonawego można pomylić z kilkoma gatunkami, ale nie potrzeba mikroskopu, by mieć pewność. Wystarczy uważne oko i znajomość kluczowych cech.

 

Cechy charakterystyczne muchomora zielonawego:

– białawy pierścień na trzonie,

– bulwa osadzona w pochwie,

– wolne, białe blaszki,

– długi, białawy trzon z odcieniami zieleni i żółci,

– kapelusz w różnych odcieniach zieleni, czasem bardzo jasny, płowy.

 

Z czym można go pomylić?

Gąska zielonka

– blaszki przyrośnięte, gęste, żółtawe

– krótki trzon

– brak bulwy i pochwy

Gołąbek zielonawy

– brak bulwy i pochwy

– brak pierścienia

Czubajka kania

– podobieństwo pozorne; różnic jest więcej niż cech wspólnych

– muchomor ma stały pierścień i pochwę

– brak brązowych łusek i wzoru na kapeluszu

Pieczarki

– młode mogą mieć białe blaszki, ale później różowieją i brązowieją

– brak bulwy i pochwy

Dlatego zawsze powinniśmy mieć w ręku cały owocnik. Bez tego łatwo o pomyłkę, która może skończyć się tragicznie.

 

Objawy zatrucia i reakcja

Zatrucie muchomorem zielonawym ujawnia się po 8–16 godzinach — bardzo późno.

Dlatego każda reakcja musi być natychmiastowa.

Objawy, na które trzeba zwrócić uwagę:

– zawroty i bóle głowy

– nudności, wymioty

– bóle brzucha, biegunka

– przyspieszone tętno

– trudności w oddychaniu

W takiej sytuacji od razu kontaktujemy się z lekarzem.

Warto przed przygotowaniem potrawy zrobić zdjęcie grzybów — ułatwia to identyfikację. Jeśli zdjęcia nie ma, zabieramy resztę potrawy do analizy.

Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większa szansa na uratowanie zdrowia.

Najbardziej zdradliwy etap to pozorna poprawa po ustąpieniu pierwszych objawów.

Toksyna nadal niszczy wątrobę, nerki i inne narządy, a pomoc szukana dopiero wtedy może być już nieskuteczna.