Pojawiła się trzecia Rekomendacja Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów PTMyk — a wraz z nią świeża porcja fascynujących gatunków i uporządkowanych nazw. Wiosenne porządki dotarły także do mykologii. Zajrzyjcie, bo jest co odkrywać.
Podgrzybki niby wszyscy znamy, a jednak potrafią zaskoczyć. Kiedyś wydawało mi się, że brunatny to brunatny — dziś wiem, że ten grzybowy świat jest dużo szerszy, pełen odmian, niuansów i małych mykologicznych zagadek. Na szczęście wszystkie nasze polskie ‘podgrzybki’ są jadalne, choć jeden z nich objęty jest ochroną. Jeśli ciekawi Cię, jak wygląda ten gatunkowy miszmasz po najnowszych zmianach, zapraszam do krótkiego przeglądu.
Gąska niekształtna potrafi nieźle namieszać w głowie nawet doświadczonym grzybiarzom. Szare kapelusze z czarnymi włókienkami, seledynowy połysk trzonu i subtelny zapach — niby proste, a jednak łatwo się pogubić. Jeśli polujesz na gąski w jesiennych borach, ten skrót cech pomoże Ci spojrzeć na nie pewniejszym okiem.
Zanurz się w fascynujący świat borowików! 🍄 Polska kryje w swoich lasach prawdziwe grzybowe skarby — od szlachetnych jadalniaków po tajemnicze, chronione gatunki. Nasz przewodnik po borowikach to nie tylko uczta dla oka, ale też solidna dawka wiedzy: poznaj różnorodność rodzajów, dowiedz się, które grzyby warto zbierać, a których lepiej unikać, i odkryj, jak zmienia się mikologiczna klasyfikacja. Idealne dla grzybiarzy, edukatorów i wszystkich miłośników natury!
Chcesz lepiej rozpoznawać smardzowate i poznać zasady ich ochrony w Polsce? Przygotowałem dla Ciebie zestawienie najważniejszych informacji, praktyczne porównania oraz nowe tablice, które ułatwią odróżnianie gatunków. Sprawdź, jak wizualne zestawienia pomagają w nauce i dowiedz się, gdzie znaleźć szczegółowe opisy oraz linki do wcześniejszych opracowań.
Zatrucia gastryczne — niby najłagodniejsze, a jednak potrafią skutecznie popsuć nam przygodę z grzybobraniem. W tej części przyglądam się gatunkom, które nie zabijają, ale potrafią solidnie dać w kość, zwłaszcza gdy zjemy ich za dużo, źle przygotujemy albo mamy wrażliwy układ pokarmowy. To szybki przewodnik po grzybach, które „czasem szkodzą, czasem nie” — i po tym, jak mądrze podchodzić do kulinarnych eksperymentów w lesie i w kuchni.
Zanim zachwycą nas kolorami i kształtami, warto wiedzieć, które grzyby potrafią zaszkodzić bardziej, niż wygląda to na pierwszy rzut oka. Rozpoczynam serię o gatunkach trujących — uporządkowaną nie według straszenia, lecz według tego, co naprawdę w nich szkodzi. To przewodnik, który pomoże zrozumieć mechanizmy zatruć, rozpoznać najgroźniejsze grupy i bezpieczniej poruszać się po lesie, gdzie piękno bywa zwodnicze.
Czubajka kania — klasyk, który wcale nie jest tak oczywisty, jak się wydaje. Niby każdy ją zna, niby „sowa to sowa”, a jednak w lesie wciąż pojawiają się wątpliwości i pomyłki. W tym materiale rozkładam kanię na czynniki pierwsze: pokazuję, czym różni się od czubajników, na co patrzeć przy rozpoznawaniu i dlaczego ruchomy pierścień to jej znak firmowy. Krótko, konkretnie i tak, żeby w sezonie zbierać pewniej.
Kurka — niby każdy ją zna, a jednak wciąż potrafi zaskoczyć. Choć to jeden z najbardziej rozpoznawalnych grzybów w Polsce, wokół niej narosło sporo obaw i mitów. W tym materiale rozbieram pieprznika jadalnego na czynniki pierwsze: pokazuję, czym różni się od lisówki, co kryje się pod tajemniczym słowem „listewki” i dlaczego „kurka” to nie zawsze jeden gatunek. Idealne wprowadzenie dla tych, którzy chcą zbierać pewniej i spokojniej.
Gąski — niby niewinne, a potrafią nieźle namieszać w głowie grzybiarza. To rodzina pełna podobieństw, pułapek i zaskoczeń, zwłaszcza gdy człowiek trafi na nie bez przygotowania. W tym zestawieniu rozkładam je na czynniki pierwsze: które są rarytasem, które tylko udają, a które lepiej omijać szerokim łukiem. Jeśli gąski kiedyś Was „zrobiły w balona”, ten materiał jest właśnie dla Was.
