Muchomory z sekcji Vaginatae
Autor
Leśne WW - Krzysztof Szaraniec
Najbardziej rozpowszechnionego i znanego w naszym kraju muchomorka puściłem przodem. W końcu damy mają pierwszeństwo
Przyszła pora na pozostałe gatunki z tej sekcji muchomorów.
Ich rozwój jest bardzo podobny do tego przedstawionego na przykładzie muchomora rdzawobrazowego. Różnice mogą pojawiać się głównie na samym początku i końcu wzrostu — młode owocniki nie zawsze są jajowate, mogą być półkuliste, a w ostatnich fazach mniej lub bardziej rozpostarte, z garbkiem wyraźnym lub ledwie zaznaczonym.
Cechy charakterystyczne tej sekcji:
– brak pierścienia na trzonie,
– trzon walcowaty, zwężający się ku górze, bez wyraźnej bulwy,
– trzon osadzony w pochwie, która jest luźna i zrośnięta jedynie u podstawy (w zdecydowanej większości przypadków),
– wyraźnie prążkowany brzeg kapelusza, a u starszych okazów mogą pojawiać się nawet głębsze żłobienia.
Poszczególne gatunki różnią się między sobą i nie jest prawdą, że pomyłki zdarzają się wyłącznie w obrębie tej sekcji. Jaśniejsze okazy, przy odrobinie niefartu, można pomylić z muchomorem wiosennym, białą odmianą muchomora zielonawego czy nawet jadowitym. Te gatunki różnią się m.in. obecnością pierścienia czy bulwy, ale nie każdy owocnik „wychodzi z ksera genetycznego”, a pierścień bywa nietrwały.
Jeśli ktoś ma ochotę, może w komentarzu wpisać nazwę grzyba, z którym obawiałby się pomyłki pod daną planszą. Postaramy się wspólnie wypisać różnice.
A teraz małe wyjaśnienie
Nie wszystkie z przedstawionych muchomorów muszą występować w Polsce. Wybrałem te, o których istnieją wzmianki lub zostały udokumentowane w naszej okolicy. Może się zdarzyć, że któryś „zawitał” przypadkiem.
Muchomory z sekcji Vaginatae uznaje się za jadalne warunkowo — pod warunkiem dokładnej obróbki termicznej w temperaturze 70–80°C. Dlaczego więc nie wszystkie mają oznaczenie? Różne źródła podają sprzeczne informacje, dlatego wolę zachować ostrożność. Nie jestem naukowcem, a część gatunków wydaje się rzadka i nie do końca przebadana.
W Polsce występuje muchomor srebrzysty, którego nie ma na tablicy. W źródłach panuje rozbieżność: Amanita argentea i A. mairei bywają podawane pod tą samą nazwą. Tłumaczenie z Wikipedii obala jednak opracowanie naukowe potwierdzające występowanie A. argentea w Polsce (https://www.researchgate.net/.../236153067_The_first... (researchgate.net in Bing)). Sam nie wiem, który gatunek powinien nosić nazwę zaproponowaną przez Wojewodę.
Źródła:
www.amanitaceae.org
http://www.monaconatureencyclopedia.com/amanita…/...





