Boczniak ostrygowaty, a łycznik późny

Boczniak ostrygowaty
Pleurotus ostreatus

Grzyb powszechnie znany — często spotykany na sklepowych półkach i w menu restauracji. Jednak kiedy trafimy na niego w środowisku naturalnym, potrafi wzbudzić wątpliwości. Stąd pomysł na przygotowanie tej tablicy.

W naturze boczniaka można znaleźć na drewnie drzew liściastych, a także na żywych, osłabionych drzewach, szczególnie gdy temperatura zaczyna spadać. Potrafi owocnikować nawet podczas łagodnej zimy.

To grzyb o bardzo szerokim zastosowaniu kulinarnym — właściwie tylko wyobraźnia może nas powstrzymać przed eksperymentami w kuchni. Nadaje się do smażenia, gotowania, marynowania, a nawet kiszenia.
Można mieć go również przez cały rok w domu, ponieważ łatwo poddaje się uprawie — wystarczy zapewnić mu odpowiednie warunki.

Wracając jednak do okazów rosnących w naturze: jak każdy grzyb, boczniak ma swojego „sobowtóra”, z którym początkujący grzybiarz powinien się zapoznać. W tym przypadku jest to łycznik późny.

Czy pomyłka jest niebezpieczna? Trudno o jednoznaczną odpowiedź. Źródła podają sprzeczne informacje. Jedni określają łycznika jako niejadalnego ze względu na gorycz, inni jako trującego (zawierającego substancje rakotwórcze), a jeszcze inni — wręcz przeciwnie. W krajach azjatyckich i w Rosji jest uznawany za jadalny, a dodatkowo prowadzi się badania nad jego potencjalnym działaniem antynowotworowym (https://www.researchgate.net/.../232746063... (researchgate.net in Bing) (bing.com in Bing)).

Ponieważ trudno ustalić, która z tych opinii jest najbliższa prawdy, pozostawiam tę kwestię otwartą.

Na tablicy przedstawiłem najważniejsze różnice między tymi dwoma gatunkami, aby ułatwić ich rozpoznawanie.

To tyle z mojej strony.